در این تحقیق نهشته های کواترنر حوزه آبخیز طالقان بررسی و نقشه گسترش آنها تهیه شد، سپس فرسایش پذیری آنها تعیین شد. بیشترین مساحت نهشته های کواترنر حوزه آبخیز را پادگانه های رودخانه ای تشکیل می دهند که از ارتفاعات بالا به سمت بستر امروزه رودخانه عبارتند از: پادگانه "میندل"، پادگانه "ریس"، پادگانه "وورم" و پادگانه "جنگ ترویا". برای بررسی فرسایش پذیری پادگانه های "ریس" و "جنگ ترویا" که ضخامت خاک آنها کم است، از عامل k تغییر یافته در مدل USLE و باران ساز مصنوعی و در مورد پادگانه های  "میندل" و "وورم" و مخروط افکنه جزن – ورکش که ضخامت خاک آنها زیاد است، از عامل k روش USLE و باران ساز مصنوعی استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که گسترده ترین نهشته کواترنر حوضه، پادگانه "ریس" است که 2742.8 هکتار و 2.4 درصد مساحت دارد. پادگانه ها بیشتر در مرکز حوزه آبخیز گسترش دارند. مقدار k تغییر یافته در پادگانه "ریس" برابر 0.12 و در پادگانه "جنگ ترویا" برابر 0.17 است. مقدار k در پادگانه "وورم" 0.23 و در پادگانه "میندل" 0.16 و در مخروط افکنه جزن - ورکش 0.05 است. به طور کلی نتایج حاصل از برسی حساسیت به فرسایش به روش k نشان داد که حساس ترین تا مقاوم ترین نهشته کواترنر نسبت به فرسایش عبارتند از: پادگانه "وورم"، پادگانه "جنگ ترویا"، پادگانه "میندل"، پادگانه "ریس" و مخروط افکنه جزن - ورکش. نتایج حاصل از بررسی حساسیت به فرسایش نهشته های کواترنر با استفاده از باران ساز مصنوعی نشان داد که حساس ترین تا مقاوم ترین نهشته کواترنر عبارتند از: پادگانه "جنگ ترویا"، پادگانه "وورم"، پادگانه "ریس"، پادگانه "میندل" و نهشته های مخروط افکنه جوان تر جزن - ورکش. پس می توان نتیجه گیری کرد که بجز پادگانه های بسیار درشت دانه که استقرار و به کارگیری باران ساز در آنها با مشکلاتی همراه است، نتایج حاصل از روش های k و باران ساز مصنوعی تطابق بسیار زیادی دارند.

هدف از این پژوهش تعیین محیط رسوبی پادگانه­های آبرفتی جنوب خرم­آباد تا پلدختر با استفاده از عناصر ساختاری و سطوح محدود کننده می­باشد. در راستای این هدف 4 برش شناسایی و مورد مطالعه قرار گرفتند. برش­ها در فواصل بین 60 تا 80 کیلومتری جنوب شهرستان خرم­آباد به سمت پلدختر واقع شده­اند. مطالعات صورت گرفته بر روی این برش­ها منجر به شناسایی 10 رخساره سنگی، شامل 4 رخساره سنگی گراولی (Gm, Gms, Gp, Gt)، 4 رخساره سنگی ماسه­ای (Sm, Sp, St, Sh) و 2 رخساره سنگی گلی (Fsm, Fm)، 13 عنصر ساختاری که شامل (GB, HS, C/S, LHF, LCS, CVs, DIs, TCS, OF, CH, SB, SHF, LIS) و 6 سطح محدود کننده رتبه 1 تا 6 گردید. با توجه به رخساره­های سنگی، سطوح مـحدود کننده و عناصر ساختاری زیر محیط­های کانال (Channel)، سدهای کانالی (Channel Bars)، پوینت بار (Point Bar)، بریدگی­های پهن (Crevasse splay)، خاکریزهای طبیعی (Levee) و زیرمحیط دشت سیلابی (Flood plain) برای پادگانه­های آبرفتی جنوب خرم­آباد تا پلدختر تعیین شدند. در پادگانه­های آبرفتی مورد مطالعه عـناصر سـاختاری CH, GB, C/S, LHF, SHF به فراوانی مشاهده شدند که این موضوع دلالت بر محیط رودخانه­ای با پیچش کم برای پادگانه­های آبرفتی مورد مطالعه دارد که به طور متناوب در بازه­های زمانی مورد هجوم سیلاب­های قوی و مخرب قرار می­گرفته و بر هم­نشینی کانال­های سیلابی دلالت بر دوره­ای بودن آن­ها می­کند.

چکیدهپادگانه های رودخانه ای میراثی از چینه شناسی برای درک تأثیرات متقابل تکتونیک، فرسایش و تغییرات آب و هوایی به شمار می روند. در این پژوهش، تحولات اقلیمی و نو زمین ساختی حوضه جاجرود و تأثیرات آن بر سکانس های پادگانه ای موردبررسی قرارگرفته است. نقشه های توپوگرافی، زمین شناسی، عکس های هوایی، تصاویر ماهواره ای و GPS ابزارهای اساسی پژوهش را تشکیل داده اند. ابتدا محدوده به سه بازه تقسیم شد. سپس برای بررسی تأثیرات تکتونیکی روش تداخل سنجی راداری به کار گرفته شده است. میزان جابجایی عمودی توسط روش سری زمانی SBAS تعیین و اثرات تکتونیک بر تشکیل و تحول پادگانه ها تحلیل گردید. توالی تغییرات اقلیمی و دینامیک جریان رودخانه متأثر از آن نیز بر اساس شواهد رسوب شناسی پادگانه ها بازسازی شده است. سرانجام داده ها بعد از ورود به نرم افزارهای ArcGIS، GMT مورد تحلیل قرارگرفته است. یافته ها نشان می دهند که منطقه مطالعاتی بین 103+ تا 28- میلی متر جابجایی داشته است (06/01/2016 تا 21/12/2018). مقدار بر خاستگی تحت تأثیر زمین ساخت فعال به سوی بالادست افزایش نشان می دهد. این اختلاف در مقدار بر خاستگی، در ارتفاع و توالی پادگانه ها به خوبی انعکاس یافته است. همچنین ورود جریان های یخ رفتی دیرینه در تلاقی انشعابات اصلی جاجرود و نیز وقوع لغزش های قدیمی و ایجاد دریاچه سدی در تغییرات مقطعی سطوح ارتفاعی پادگانه ها و بی نظمی آن ها تأثیرگذار بوده اند.

این تحقیق به بررسی عوامل موثر در تحول مخروط افکنه ها، به عنوان یکی از پویاترین لندفرم های نواحی خشک پرداخته است. به طور کلی در خصوص شکل گیری و تحول مخروط افکنه ها نظرات مختلف و گاه متضادی ارایه شده است که در این مقاله سعی شده تا با بررسی مخروط افکنه جاجرود (با هدف شناخت هر چه بیشتر عوامل موثر در شکل گیری و تحول آن) نظرات ارایه شده مورد تحلیل قرار گیرد. در این تحقیق از تصاویر ماهواره ای (2002) IRS، عکس های هوایی 1:55000، نقشه های 1:250000 و 1:25000 توپوگرافی رقومی، نقشه های 1:250000 و 1:100000 زمین شناسی و نرم افزارهای تهیه نقشه و پردازش تصاویر رقومی استفاده شده است. در زمینه پردازش تصاویر رقومی از نرم افزار Ilwis و PCI استفاده گردید. همچنین بمنظور تهیه نقشه های مورد نیاز از نرم افزارهای Microstation،Freehand  و Arc\GIS استفاده شد. در عین حال در بسیاری از موارد با عملیات میدانی و مشاهده ترانشه های طبیعی و مصنوعی موجود بر سطح مخروط افکنه و تهیه عکس و لوگ نسبت به تهیه شواهد مستدل و دقیق جهت کنترل و گردآوری اطلاعات تکمیلی، اقدام گردید. در نهایت نیز با استفاده از فرمول های تجربی smf2  و vf3 نسبت به تعیین اثر حرکات تکتونیکی در منطقه اقدام گردید. نتایج این تحقیق نشان می دهد که تحول مخروط افکنه جاجرود حاصل عملکرد عوامل طبیعی شامل تغییرات اقلیمی، حرکات تکتونیکی و تغییر سطح اساس (در دراز مدت) و عوامل انسانی (در کوتاه مدت) بوده است.

مخروط افکنه ها پدیده غالب در نواحی خشک و نیمه خشک بوده و همانند سایر لندفرم ها دارای تغییر و تحولاتی هستند. مخروط افکنه گرمسار یکی از بزرگترین مخروط افکنه های ایران بوده حاصل زهکشی حبله رود است. این مخروط افکنه در دامنه جنوبی رشته کوه البرز قرار دارد. عوامل مختلفی در پیدایش و گسترش این مخروط افکنه تاثیر داشته و دارند. این عوامل را می توان به دو دسته عوامل موثر محوری و پایه تقسیم کرد. مورفولوژی (وسعت حوضه، شیب حوضه و وضعیت نو زمین ساخت) و رسوب عوامل موثر محوری، اقلیم، هیدرولوژی و انسان نیز عوامل موثر در شکل گیری مخروط افکنه گرمسار محسوب می شوند. در این پژوهش سعی شد با استفاده از داده های هیدرولوژیکی، اقلیمی و لرزه ای، شاخص های ژئومورفولوژیکی، روش تحلیلی عوامل مذکور مورد تحلیل قرار گیرند. نتایج نشان داد که وسعت حوضه آبریز حبله رود و فعال بودن وضعیت نوزمین ساختی نقش بسیار مهمی را در شکل گیری مخروط افکنه گرمسار ایفا کرده و می کنند. سستی و کم مقاومت بودن سنگ های حوضه نیز موجب می شود تا فرآیند هوازدگی با سرعت بیشتری صورت گیرد و باعث افزایش رسوب می شود. اقلیم خشک منطقه نیز با عناصر دما، بارش و تاثیرگذاری بر انواع هوازدگی، ایجاد سیلاب و غیره نقش خود را ایفا می نماید. شبکه های زهکشی منطقه که عمدتا تامین کننده جریانات عادی، برف آبی و سیلابی هستند، با حمل و نهشته گذاری رسوبات در شکل گیری اولیه و تغییر شکل های بعدی مخروط افکنه گرمسار موثر است. در سال های اخیر نیز انسان از یک طرف با اقدامات خود همانند چرای بیش از حد، قطع درختان و تبدیل آنها به زمین کشاورزی و غیره باعث افزایش رسوب شده و از طرف دیگر با ایجاد سد و غیره بر روی حبله رود سبب کاهش مقدار رسوب گذاری در مخروط افکنه گرمسار شده است.